| 10 ΣΧΟΛΙΑ

London Diary: Guess Who’s Back

ootd-smellslikefashion-17

Αυτή τη φορά θα αρχίσω τα London Diaries ανάποδα, ξεκινώντας από την τελευταία μου μέρα στο Λονδίνο. Οι σκέψεις μου είναι τόσες πολλές και οι φωτογραφίες ακόμα περισσότερες (1500 παρακαλώ!), επομένως μάλλον είναι καλύτερα να χωρίσω τις εμπειρίες μου ανά ενότητα. Γιατί γύρισα με πολλές εμπειρίες, ήταν ένα ταξίδι τελείως διαφορετικό από την προηγούμενη φορά. Το άρθρο διαβάζεται καλύτερα αν ακούς αυτό (εκτός αν μόλις χώρισες, οπότε ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΙΣ να ακούσεις 3 Doors Down σύντομα):

Ήμουν μόνη μου. Ολομόναχη. Φυσικά, είχα τη φίλη μου Μαριάννα που με φιλοξένησε 1 βδομάδα, αλλά την έβλεπα μόνο τα βράδια που γυρνούσε από τη δουλειά (Μαριάννα σ’αγαπώ, ευχαριστώ για όλα). Ευτυχώς, μπόρεσα να συναντήσω και μερικές φίλες από Ελλάδα αυτήν τη 1 βδομάδα που ήμουν μακριά σας αλλά, γενικά μιλώντας, ήμουν μόνη. Αυτό σημαίνει ότι μόνη μου έπρεπε να κινηθώ, να φάω, να συνεννοηθώ, να αντιμετωπίσω τις όποιες δυσκολίες υπήρξαν. Δεν είναι απαραίτητα κακό. Γιατί έμαθα ότι στο πρώτο σου ξεκίνημα σε μία νέα χώρα θα είσαι μόνος. Πρέπει να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου και να μη χρειάζεσαι παρέα για να περάσεις όμορφα.Πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, να μάθεις να ελέγχεις τα έξοδα σου διότι εδώ δεν παίζει η πιστωτική του μπαμπάκα, να μη θεωρείς δεδομένη την επιτυχία σου στη χώρα όπου ζεις. Έμαθα το Λονδίνο (τα βασικά σημεία τουλάχιστον) σαν την παλάμη μου και το μετρό το ξέρω απ’ έξω και ανακατωτά. Σκεφτόμουν στα αγγλικά, μιλούσα στα αγγλικά, μέχρι και βρετανική προφορά πέτυχα 2 φορές! 

Σε αυτό το δεύτερο ταξίδι μου στο Λονδίνο δεν ήμουν τουρίστρια – αισθάνθηκα ότι πραγματικά έμενα σε εκείνη την πόλη. Είμαι περήφανη που τα κατάφερα! Το απόλυτο crash test για μελλοντικές σπουδές στο Λονδίνο στέφθηκε με επιτυχία και κάθε ευρώ που ξοδεύτηκε είχε νόημα. Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στους υπέροχους γονείς μου γι’αυτό, που στερήθηκαν εκείνοι πράγματα προκειμένου όχι μόνο να ζήσω το London Fashion Week (θα το δείς σε συντομία LFW, μη μπερδεύεσαι) αλλά και για να ζήσω μόνη στο Λονδίνο, να καταφέρω να απογαλακτιστώ, να ωριμάσω. Γιατί, πίστεψέ με, μία εβδομάδα μόνη σε ξένη χώρα όπου πας για δουλειά, σε ωριμάζει απίστευτα – δεν το περίμενα για να είμαι ειλικρινής! Αγάπησα το Λονδίνο ακόμα περισσότερο. Βασικά, το ερωτεύθηκα.

ootd-smellslikefashion-9 ootd-smellslikefashion-3 ootd-smellslikefashion-2 ootd-smellslikefashion-15 ootd-smellslikefashion-13 ootd-smellslikefashion-14 ootd-smellslikefashion-1 ootd-smellslikefashion-12 ootd-smellslikefashion-11 ootd-smellslikefashion-4 ootd-smellslikefashion-5 ootd-smellslikefashion-8 ootd-smellslikefashion-6 ootd-smellslikefashion-7 ootd-smellslikefashion-10

Αγάπησα τους ανθρώπους της που είναι τόσο φιλικοί και βοηθούσαν με τις τεράστιες βαλίτσες μου χωρίς να τους το ζητήσω. Αγάπησα τη σπαστική βροχή της πόλης – είμαι σίγουρη ότι αν είχα φροντίσει να προμηθευτώ τα σωστά ρούχα και αξεσουάρ δε θα μου έσπαγαν τόσο τα νεύρα. Ξέρεις, καθώς πετούσα με το αεροπλάνο προς Λονδίνο είχα κάποιες αμφιβολίες. “Πού πάω τώρα”, “Τι το’θελα”, “Αχ Παναγία μου θα χαθώ εκεί πέρα” κλπ. Καθώς το αεροπλάνο ξεκινάει την προσγείωση και περνάμε μέσα από τα πηχτά σύννεφα, βλέπω καθαρά το London Eye,το ποτάμι και δίπλα τον Big Ben! Κρίμα που δεν έβγαλα φωτογραφία, η θέα ήταν εκπληκτική και εγώ πιο σίγουρη από ποτέ για αυτό που πήγαινα να κάνω.

New Look top // Levi’s jeans //Steve Madden sneakers // Folli Follie red bracelet // Links Of London arm party bracelets // Cromia bag // Leather jacket bought from Florence // E&E sunglasses