| 4 ΣΧΟΛΙΑ

#SLFmovestoLondon: month 12

Σαν χθες το θυμάμαι. Εγώ στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου με την Cookie κολλημένη πάνω μου λες και ήξερε τι πρόκειται να γίνει. Τη μαμά στη θέση του συνοδηγού  να καπνίζει σαν τρελή και να μη λέει λέξη και τον μπαμπά να δίνει για εκατοστή φορά τις πιο αυτονόητες συμβουλές του κόσμου. Και εγώ να μην ακούω πλέον, απλά να έχω μουδιάσει και να σκέφτομαι «τι πας να κάνεις;» καθώς πηγαίναμε στο αεροδρόμιο. Σκέφτομαι τους φίλους που δεν πρόλαβα να δω, τους γονείς που αφήνω πίσω, το μαλλιαρό τετράποδο παιδί μου που με πόνο καρδιάς αποχωρίζομαι (μη σου τύχει). Σκέφτομαι την στρωμένη ζωή που έχω, τη ρουτίνα που μισώ να αγαπώ, τους ανθρώπους που βαρέθηκα να βλέπω, τον ήλιο που λατρεύω. Και μπροστά μου το απόλυτο κενό, μια ζωή που δεν ξέρω πώς θα εξελιχθεί, μία χρονιά σπουδών που δε γνωρίζω τι θα αποφέρει, μία χώρα που μιλάει μια ξένη γλώσσα και ένα μέλλον εντελώς αβέβαιο.

Ναι, πριν ένα χρόνο ακριβώς πήρα τη μεγάλη απόφαση να παρατήσω κυριολεκτικά τα πάντα και να κάνω μία νέα αρχή στο Λονδίνο.

Δεν είχα ιδέα πόσο θα μου λείψουν όλα. Δεν είχα ιδέα ότι θα έκλαιγα κάθε φορά που έβλεπα σκυλί ή ότι θα πλάνταζα κάθε φορά που λάμβανα video των δύο πανέμορφων μωρών που έχω την τιμή να αποκαλώ ανίψια μου. Δεν είχα ιδέα ότι θα έπρεπε να παλέψω ακόμα και για το πιο μικρό πράγμα, ότι ασυναίσθητα θα φώναζα «μπαμπα!» όταν έβλεπα μεγάλο μαμούνι μέσα στο δωμάτιο ή όταν θα έλεγα «θέλω τη μαμά μου» κάθε φορά που αρρώσταινα. Δεν είχα ιδέα ότι δε θα είχα χρόνο πλέον για αυτό το blog που από το 2010 συντηρούσα με μανία.

Και να’μαι τώρα σε ολοκαίνουριο διαμέρισμα, με δύο part time δουλειές και εφτά κιλά παραπάνω. Μπορεί να μην είμαι εκεί που ήλπιζα (ή πίστευα) ένα χρόνο πριν, σίγουρα όμως είμαι περήφανη για όσα έχω καταφέρει αυτό το 12μηνο. Δεν είμαι ακόμα σίγουρη αν άξιζαν οι θυσίες που έκανα για να είμαι εδώ που είμαι, σίγουρα όμως δεν μετάνιωσα την απόφαση μου. Γι’αυτό, αν είσαι στο τσακ να κάνεις ένα μεγάλο βήμα στη ζωή σου (πιθανότατα προς μία άγνωστη κατεύθυνση) καν’το. Πάρε το ρίσκο και τόλμησε κάτι νέο – κι αν δεν δουλέψει, θα έχεις πάντα μία αγκαλιά να σε υποδεχτεί πίσω.